Wijgers Homepage.

 

Hoofdmenu

Honkbal

2e wereldoorlog

Flora & Fauna

Discussie

 

 

 

 

 

 

De slag om Engeland

Tijdens de zomer van 1940 zag het er zeer slecht uit voor Groot Brittanië. Frankrijk was gevallen, de Duitse luchtmacht was klaar om het Britse Koninkrijk aan te vallen, de Britse luchtmacht was allerminst klaar voor de strijd. Luchtmaarschalk Downing zag zich al heel snel gedwongen om alle tactische manoeuvres puur van verdedigende aard te laten zijn.

Een voordeel hadden de Engelsen wel. In die tijd kostte het een beetje bommenwerper ongeveer 3,5 uur om vanaf Franse bodem over Londen te vliegen en weer terug. Duitse piloten konden daardoor maar maximaal 2 vluchten per dag uitvoeren boven Engeland en meestal haalden ze zelfs maar één poging. Ondanks dat de duikbommenwerpers (de Stuka's) erg betrouwbaar waren kostte het toch lange tijd alvorens hij weer gevechtsklaar was na een vlucht.

En er was nóg iets wat zij hadden en waarvan de Duitse luchtmacht niet op de hoogte was: Radar. De Duitsers vonden het al vreemd dat er rare torens in het landschap langs de kust waren neergezet. Ze waren onaangenaam verrast door het feit dat de engelse luchtafweer en jagers altijd weer in de lucht waren als er een Duitse aanvalsgolf aankwam.

Deze aanvalsgolven waren vooral uitgevoerd met de Juncker 87 en Heinkel 111. Dit waren al snel verouderde bommenwerpers en na een korte periode wisten de engelse piloten toch met hun spitfires de redding voor Engeland te bewerkstelligen.

 

Hier is hij dan! De Spitfire!

Ongetwijfeld het meest beroemde en meest geromantiseerde vliegtuig uit de tweede wereldoorlog. Met slechts een handjevol van deze jagers waren de Engelse piloten al snel goed opgewassen tegen hun tegenhanger, de Juncker 87 en daarmee waren zij "meesters van het luchtruim" geworden.
 

 

 

Vraag even of je delen van deze site mag gebruiken voor je eigen gebruik.
Bij problemen met of vragen over dit web kunt u contact opnemen met webmaster@wijgers.nl.
Laatst bijgewerkt: 06 maart 2005.