Wijgers Homepage.
|
|
Hoofdmenu
|
George S. Patton.
Amerikaans generaal, geboren op 11 november 1885, en zeer kleurrijke figuur. Hij zou de geschiedenis ingaan als groot militair tankstrateeg. Hij had echter een paar grote problemen:
Hij werd door de Duitse inlichtingendienst als volgt omschreven:
Toen Rommel in 1943 in Noordelijk Afrika deze uitleg kreeg over zijn tegenstander ontstak hij in grote woede. Dit was zo'n beetje alles wat hij van hem te horen kreeg. Niet dat er een woord van was gelogen, het klopte allemaal als een bus, maar het was nou niet de informatie waarop hij had gehoopt, het zei niets over de militaire capaciteit van deze, ondanks alles, zeer bedreven commandant. Patton was zoals gezegd zeer bedreven in het leveren van tankslagen. Eerst in Afrika, later op Sicilië en uiteindelijk in Frankrijk en de Benelux heeft hij hiervan duidelijk blijk gegeven. In Afrika kreeg hij te maken met een leger wat niet het leger was wat hij graag zag, een bij elkaar geraapt zootje, dat keer op keer verslagen werd door de Duitsers en waar het moreel dan ook ver te zoeken was. Binnen enkele weken was er een zeer gedisciplineerd Amerikaans leger in het Noorden van Afrika, waar de Duitsers alle mogelijke moeite mee hadden, en was Patton niet bepaald populair bij zijn manschappen. Hij eiste veel van hen, maar zij kregen daar een aantal klinkende overwinningen voor terug. Uiteindelijk kreeg hij voor deze prestatie veel respect. Na voor de zoveelste maal weer eens met krasse uitspraken de woede van Eisenhouwer op zijn hals te hebben gehaald was het ook Eisenhouwer genoeg. Hij haalde zijn beste tankcommandant terug naar Engeland om hem te laten afkoelen. Patton vond het maar helemaal niks. "De hele wereld staat in brand, en ik zit hier maar te verpieteren..." zo verzuchtte hij. In werkelijkheid kwam het terughalen van Patton de geallieerden niet slecht uit. Hij fungeerde als bliksemafleider voor de grote invasie op de stranden van Normandië. Wat wil het geval: De geallieerden lieten de Duitse inlichtingendienst "per ongeluk" weten dat in Normandië een kleine invasie op gang gezet zou worden als bliksemafleider voor de grote invasie onder Patton bij Calais. Deze laatste optie, een aanval bij Calais, was militair gezien de meest logische, en zo werd de Duitsers te verstaan gegeven: "Patton bereidt deze grootscheepse aanval voor....". Aangezien dit zeer logisch klonk waren de Duitsers dan ook compleet verrast toen de grote invasie niet bij Calais kwam maar op de Normandische kusten. Nadat het bruggenhoofd in Normandië was geslagen lukte het de Duitsers om de geallieerde opmars tot staan te brengen in Normandië. Montgomery bleek niet in staat om uiteindelijk van dit schiereiland af te komen. Patton werd toen weer van stal gehaald om met tanks een doorbraak te forceren. Hij lanceerde het plan om de aanval via de zuidkust van Normandië in te zetten. Wederom had de sluwe vos het goed gezien. Hij trok in ijltempo via de zuidkust om de Duitse linies heen die het Montgomery zo moeilijk maakten, omsingelde die en stelde ze volledig buiten gevecht. De slag om Normandië is gewonnen door niemand minder dan Patton.
De andere generaals waren perplex. Nooit zou iemand tijdens een gevecht met 3 divisies kunnen ontsnappen en de 300 km afleggen met tanks en dan rustig Bastogne ontzetten. Heel koeltjes antwoordde Patton dat zijn staf al deze plannen aan het uitwerken was omdat hij deze vraag had verwacht. Van Eisenhouwer kreeg Patton groen licht om deze operatie uit te voeren bij gebrek aan beter. Patton, zelf zeer welbespraakt als het ging om vloeken, was zeer in zijn nopjes toen hij het antwoord hoorde wat de belegerde generaal Alexander uit Bastogne gaf aan de Duitsers op het verzoek zich over te geven. Dit antwoord was kort maar krachtig: "Nuts"..... niet te vertalen, maar wel heel kort en krachtig. De Duitsers begrepen er niets van, maar Patton vond het een zeer goede grap en was meteen zeer gedreven om de Duitsers "een schop onder hun kont te verkopen...." Je raadt het al: Het lukte hem nog ook......... Toch wil de ironie dat Patton niet alom als held wordt beschreven. Wij vinden dit zeer onterecht, omdat de man grote dingen voor elkaar heeft weten te krijgen en zeker een niet onbelangrijke bijdrage heeft geleverd aan de uiteindelijke overwinning op Nazi Duitsland. Dat hij een branieschopper was die nogal eens een politiek onverantwoorde ballon opliet mag hem in deze wel worden vergeven. Nadat de oorlog ten einde was stierf Patton in 1945 in Duitsland aan de gevolgen van een verkeersongeluk. Nooit is komen vast te staan of er mensen de hand hebben gehad in het laten gebeuren van dit ongeluk, zowel aan geallieerde als aan Duitse zijde had Patton heel veel tegenstanders. Het is zeer wel mogelijk, dat een van deze beide groepen de hand hebben gehad in zijn dood.
|
|
Vraag even of je delen van deze site mag gebruiken voor je eigen gebruik.
|