Wijgers Homepage.
|
|
Hoofdmenu
|
Gregory Zhukov
Een van de belangrijkste geallieerde bevelhebbers uit de 2e wereldoorlog. Geboren op 1 december 1896. Hij was een van de weinige goed opgeleide militaire gezaghebbers die de zuivering van het leger had overleefd, al was hij door Stalin als legerbevelhebber in 1936 ontslagen.
Gregory Zhukov kreeg tijdens de 1e wereldoorlog de kans om een officiersopleiding te volgen. Zijn tactisch inzicht was tijdens de oorlog de bevelhebbers niet ontgaan. Hij zou voor deze opleiding glansrijk slagen. De moeilijkste dagen van zijn carrière zouden de eerste weken van de Duitse invasie zijn. Deze invasie, operatie Barbarossa, had plaats op 22 juni 1941. Zhukov zag tijdens een militaire top eind juli 1941 in, dat het verdedigen direct achter het front geen succes was voor de almaar door Duitsers teruggedreven Russische leger. Hij besloot om een groot deel van de Oekraïne te ontruimen en de verdedigingslinie verder landinwaarts te laten plaatsvinden. In eerste instantie was dit ook geen groot succes, maar uiteindelijk bleek dit toch een goede tactiek. De Russen waren vanuit deze stellingen beter opgewassen tegen de Duitsers. Leningrad was twee jaar een zeer bedreigde stad, maar wist dankzij de enorme vaardigheden van Zhukov uit handen van de Duitsers te blijven. Stalingrad was toch de grote ommekeer, ondanks het feit, dat er meer Russische dan Duitse slachtoffers vielen. Er vielen in deze ene enkele slag, van augustus 1942 tot februari 1943 aan Russische kant 550 duizend dodelijke slachtoffers. De Duitsers verloren er een compleet leger, 330 duizend man sterk. Verreweg de meeste hiervan waren gedood in de strijd, de rest was gevangen genomen en slechts een handjevol kwamen lang na de oorlog (in de 50er jaren) terug uit Siberische strafkampen. Zhukov werd na deze met bloed doordrenkte overwinning bevorderd tot Maarschalk van het Sovjet leger (1943). Hij was het ook, die de Duitsers vervolgens nederlaag op nederlaag toebracht aan het oostfront. Rust zou de Duitsers geen moment meer worden gegund.
Aan het eind van de oorlog was Zhukov een zeer populaire figuur in de Sovjet-Unie, zó populair, dat Stalin dit niet zinde. Hij werd dan ook weer eenvoudig aan de kant geschoven als bevelhebber. In 1955, twee jaar na Stalin's dood, zou hij Minister van Defensie worden. Aangezien ook Stalin's opvolger Chroetsjov een dictator was, bleek Chroetsjov al vrij snel dat Zhukov nog altijd mateloos populair was in de Sovjet-Unie. Deze populariteit kwam hem opnieuw op ontslag te staan in 1957. Zhukov vond het toen welletjes en ging met pensioen. Maarschalk Zhukov overleed op 18 juni 1974 in Moskou. Een gigantische militaire parade begeleidde hem naar zijn laatste rustplaats. |
|
Vraag even of je delen van deze site mag gebruiken voor je eigen gebruik.
|